Stypendia, nagrody i wyróżnienia

Z przepisów zawartych w art. 31 ustawy o sporcie można wywnioskować, że beneficjentami nagród ufundowanych przez jednostki samorządu terytorialnego są sportowcy oraz trenerzy tych sportowców, którzy osiągnęli określony wynik sportowy. Ustawodawca nie określa, jaki wynik ani na jakim szczeblu może być premiowany. Każda jednostka samorządu terytorialnego powinna wskazać w uchwale, jaki rezultat zasługuje na wyróżnienie. Nie musi to być nawet obiektywnie wysokie miejsce. Nagroda za osiągnięcie sportowe może zostać przyznana na przykład za słabszy wynik w mistrzostwach kraju przy obiektywnie dużej liczbie uczestników danych zawodów[1]. Może być również przekazana za osiągnięcie wysokiego wyniku sportowego o niewymiernym charakterze, takim jak np. zdobycie trudnego szczytu górskiego (Rada Miejska w Piszu 2012). Organ samorządowy ustalający zasady przyznawania nagród (w przypadku gminy jest to rada gminy, w powiecie rada powiatu, a w województwie sejmik województwa) zobowiązany jest do wzorowania się na kryteriach ustalonych przez ustawodawcę. Z jednej strony powinien brać pod uwagę osiągnięty wynik sportowy, zaś z drugiej znaczenie danego sportu dla jednostki samorządu terytorialnego. Nagrody mogą przyjąć postać zarówno nagród pieniężnych, jak i rzeczowych. Organ samorządu określa również wysokość nagrody oraz kategorię wiekową określonego sportowca[2].

Na mocy art. 31 ustawy o sporcie jednostki samorządu terytorialnego mogą ustanawiać i finansować okresowe stypendia sportowe dla sportowców oraz ich trenerów osiągających wysokie wyniki w krajowym lub międzynarodowym współzawodnictwie sportowym. Jest to ten sam przepis, który wprowadza możliwość otrzymania przez zawodników i ich trenerów nagród i wyróżnień fundowanych przez lokalne organy samorządowe.

Istnieje jedna, zasadnicza różnica pomiędzy regulacjami dotyczącymi nagród i stypendiów. Istotą stypendium jest prawo do otrzymywania przez określony czas powtarzającego się świadczenia pieniężnego. Zaś nagroda ma charakter jednorazowy i może być świadczeniem zarówno o charakterze pieniężnym, jak i rzeczowym[3]. Pozostałe uregulowania dotyczące zakresu podmiotowego i przedmiotowego są zbieżne.

[1]    M. Badura, H. Basiński, G. Kałużny, M. Wojcieszak, Ustawa o sporcie. Komentarz, Warszawa 2011.

[2]    Ibidem.

[3]    Ibidem.